Monday, April 9, 2012

chirriya

ਜਦੋ ਮੈ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਸੀ,
ਮਾਂ ਨੇ ਕਹਿਣਾ ਰੋਟੀ ਖਾ ਲੈ,
ਮੈ ਤੋਤਲੀ ਜੁਬਾਨ ਨਾ ਕਹਿੰਦਾ,
"ਮੈ ਤੇ ਤਿੜੀ ਖਾਉਗਾ"
ਆਟੇ ਦੀਆ ਚਿੜੀਆ ਖਾਦੇ,
ਭੈੜਾ ਸ਼ੌਕ ਪੈ ਗਿਆ,
ਚਿੜੀਆਂ ਫੜਨ ਦਾ,
ਟੋਕਰੀ ਹੇਠਾ ਡੰਡਾ ਰੱਖਣਾ,
ਡੰਡੇ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਬੰਨਣੀ,
ਦਾਣੇ ਖਿਲਾਰ ਕੇ ਦੂਰ ਹੋ ਬਹਿ ਜਾਣਾ ,
ਦਾਣੇ ਚੁਗਣ ਆਈ ਚਿੜੀ,
ਰੱਸੀ ਖਿੱਚ ਕੇ ਫੜ ਲੈਣੀ,
ਪਿੰਜਰੇ ਪਾ ਕੈਦ ਕਰ ਲੈਣੀ.......
ਬਚਪਨ ਬੀਤਿਆ,
ਜਵਾਨੀ ਆਈ,
ਪਰ ਚਿੜੀਆਂ ਫੜਨ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਨਾਂ ਗਿਆ,
ਫਰਕ ਏਨਾਂ ਸੀ,
ਹੁਣ ਫੜਨ ਲੱਗਾ ,
ਵੱਡੀਆ ਚਿੜੀਆਂ,
ਟੋਕਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀ ,
ਬਲਕਿ ਮੋਹ ਜਾਲ ਨਾਲ,
ਜਿਸ ਵਿਚੋ ਉਹ ਨਿਕਲ ਨਾ ਸਕਦੀਆਂ,
ਤੇ ਮੈ ਖਿਲਵਾੜ ਕਰਦਾ,
ਉਹਨਾ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ,
ਜਿਸਮਾਂ ਨਾਲ,
ਤੇ ਸਾਇਦ ਰੂਹਾਂ ਤੱਕ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੰਦਾ,
ਉਸ ਵਕਤ ਅਣਜਾਣ ਸੀ ਮੈ,
ਕਰਨ ਤੇ ਭਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋ,
ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ,
ਐਸੇ ਜਨਮ ਭਰਨਾਂ ਪਊ,
ਸੋ ਭਰ ਰਿਹੈਂ,
ਪਰ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਉਠਦਾ ਰਹਿੰਦਾ,
ਸੁਭਾ ਸ਼ਾਮ ਮਨ ਵਿੱਚ,
ਆਖਿਰ ਮੈਨੂੰ ਕੀਹਦਾ ਸਰਾਪ ਮਾਰ ਗਿਆ,
"ਨਿੱਕੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ ਦਾ ਜਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾ"

No comments:

Post a Comment